Kaybolmuş Kimliğim

Malesef bu sefer, annelikle ilgili veya çocuklarla ilgili bir tavsiye vermeyeceğim! Kusura bakmayın şimdiden!

Bu sefer kendimle ilgili küçük bir serzeniş diyelim!

Biz buraya taşındığımızdan beri, beni ben yapan çoğu şeyden vazgeçmeye başladım. Her zaman o kadar meşguldüm ki, çırpınmakta olan beni bile göremedim. Üstlendiğimiz “proje” bir hayli zor ve zamanımızın çoğunu alıyor. Öyleki çocuklarımla bile pek vakit geçirememeye başladım.

Ben bir fotoğrafçıyım ve buraya taşındığımızdan beri neredeyse fotoğraf makinesini elime almadım! Çünkü her elime aldığımda mülteci çocukların üzgün yüzlerini, umut olmayan gözlerini görmekten o kadar yoruldum ki, telefon hariç hiç fotoğraf çekmemeye başladım.

O kadar meşguldüm ki, kendi kimliğimi unuttum. O kadar çok hikaye dinledim, o kadar çok yas tuttum, bir sürü çocuğun geleceği hakkında o kadar kaygılandım ki, kendimin kim olduğunu unuttum. Bir noktadan sonra bu hikayelere olan hüznümü, dertlenişimi, gözyaşlarımı kaybettim. O kadar çok sarılması gereken yara vardı ki, sadece İNSAN olduğumu unuttum!

Tanrı’nın görevini yapmaya kalktım!

Ben sadece İNSANIM! Bu arada Tanrı’daki kendi kimliğimi unutmaya başladım. Ta ki iki gün öncesine kadar! 2 gün öncesine kadar çocuklarla dans eden ben yoktum artık, bu ve bunun gibi beni ben yapan şeylerden tamamen uzaklaşmıştım.

2 gün önce, o kadar kötü oldum ki, sabrımın son raktesindeydim, ruhum o kadar sıkıldı ki, koşup kameramı elime aldım. Dokunur dokunmaz, kaybolan kimliğimi tekrar buldum ben. Biliyorum çok saçma bir şey gibi, çok küçük bir şey ama Rab istediği zaman en ufak şeyle dahi bize kendini hatırlatıyor. O küçük gibi gözüken benim için dönüm noktası olan o anda, kaybettiğim her şeyi yeniden buldum sanki! Eski beni, Rab’deki kimliğimi, çocuklarıyla arkadaş gibi olan beni, eski o eşi! Her şeyi!

Tabi bu hikayeler yine beni her ne kadar üzse de, bu yaralara şifa vermek Rab’bin işi! O bir çok seyi değiştirecek! O, yaralı kalpleri iyileştirecek, çocukların geleceği O’nun ellerinde!

Sırtımda o kadar çok yük kalktı ki! O günden sonra elime aldığım kameradan çıkan, bazı fotoğraflar! Evet pas tutmuşum biraz… Zamanla artık!

DSC_0276 DSC_0482 DSC_0503 DSC_0514 DSC_0531 DSC_0545 DSC_0549

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s