3 Çocukla Göçebe Hayatı

DSC_0823

O kadar yoğunduk ki bu zamanlar. Yaşadığımız şehir çocuklar için güvenli olmamaya başlayınca ve çocuklar bunu yavaş yavaş anlamaya başlayınca, aldık çantalarımızı sırtımıza, kolumuza bir müddet uzaklaşmaya karar verdik. Şimdi İstanbul’dayız. Bir hafta sonra Sri Lanka’ya yolculuk bir kaç aylığına. Kafa dinlemeye çalışacağız.

Çocuklar İstanbul’a yabancılaştılar iyice. Toplu taşımalar bizden nefret eder oldu. (İdare edecekler bir iki haftalığına artık. Eğer bize rast geldiyseniz, tüm kusurlarımızı affedin 🙂 )

Bu arada Gülhane Parkına uğradık. En sevdiğimiz yerlerden birisi. Çocuklar tekrar doğayla bütünleştiler. Topladıkları çayır çimenlerden anlayacağınız gibi.

DSC_0870

Farkında olmadan seyyar bir aile haline geldik. Bunun güzel yanları da var, zor yanları da. Güzel yanları ailece daha fazla zaman geçiriyoruz. Daha fazla birbirimiz tanımaya başladık. Ev okulununda nimetlerinden bir tanesi bu. Mesela daha basit yaşamaya başladık. Her şeyi basitleştirdik. İhtiyacımız yoksa almıyoruz. Çocuk kıyafetlerini genelde Abbey kız Odelia’nın kıyafetleriyle büyüyor. Odelia ve JJ’ye ise kullanılmış ama temiz kıyafetler alıyoruz. Hiç de bir yerlerinden bir şeyler eksilmiyor. Gayet de mutluyuz böyle.

Oyuncaklar konusunda ise en sevdiğimiz şey: Lego  (Eğer sponsor olmak isterseniz sizleri daha da çok sevebiliriz)

Tabi ki bu zamanlarda bebek arabası taşımaya ne gücümüz var ne yerimiz. Bu konuda da kangurular imdadımıza koşuyor. (Bu konuda da sponsorlara her zaman açığız 🙂 )

DSC_0797

Ama bu geçen sene bize bir çok şey de öğretti. Mesela legolar haricinde en iyi oyuncağımız, çayır, çimen, çiçek, böcek. Çocuklar aynı anda çok şey öğreniyorlar. Odelia’nın en çok sevdiği şey doğa. Tam bir hippie yetiştiriyorum.  Ne zaman birisi doğaya birşey yapmaya kalksa çığırtkan kızım doğru olduğunu bildiği şeyi yapıyor. Açık açık konuşuyor. Çocuklardan öğrenmemiz gereken bir çok şey ha!

DSC_0734

Evet bir çok şey öğreniyoruz. Ama geçen gün bu koca gözlü JJ, “Evimiz neresi?! ” diye sorunca kalakaldım. Çünkü bir cevabım yok. Ben de bilmiyorum evimizin neresi olduğunu. Hippie kızım atıldı hemen çok bilmişliğiyle “JJ, evimiz heryer. Biz dünyadayız ve isteğimiz her yer bizim evimiz” . Doğru cevap Odelia, benim yüksek sesle söylemeye çekindiğim şey bu. Nerede olursak olalım, ailemiz beraber olduğu sürece her yer bizim evimizdir.

DSC_0837

Basit yaşamak şu ana kadar aldığımız en iyi kararlardan birisi. Hem çocuklarımız için, hem bizim için. Çocuklar daha az tüketmeye başladı. Herşeyin kıymetini bilmeye başladılar.

Evinizi sırtınıza almanıza gerek yok. Bir karavana yerleşmenize de gerek yok. (Bunu ne kadar çok istesem de şimdilik sadece büyük bir hayal)

Sadece ihtiyacınız olan şeyleri almayla başlayabilirsiniz. Böylece sihir yavaş yavaş başlayacak.

3 Çocukla Göçebe Hayatı” üzerine 5 yorum

  1. Bize Her Yer Okul dedi ki:

    Maasallah, evsız barksız dolaşmak daha zordur mutlaka, bız sızın kadar doganın ıcınde degılız maalesef! , en azından gıttıgımız yelerde 1 sene de yasayacak olsak 3 ay da yasayacak olsak bır düzen kuruyoruz. çocuklar dünyanın bır cok yerını ogrendıler sımdıden 😉 sızı takıpe alıyorum kı yalnız olmadığımızı hatırlayıp cogu zaman yaptığım gıbı soylenmeyeyım, Size d ekolay delsin

    Bu arada ben hala 3 unu de havalımanlarında ve sagda solda bir bebek arabasında tasıyabılıyorum 😉

  2. Ogrenen Anne dedi ki:

    Ne kadar güzel bir aile yetiştiriyorsun, büyük kızının cümlelerinden belli.. Darısı başıma..
    Haftasonu ailem bizi ziyarete geldi, bir süredir tatsızdık malum nedensen, moral vermeye.. Onlar gelince ben de gezdirmek istedim, oraya buraya götürdüm, annem ne görse kızıma almak istiyor. Ben de o an fark ettim son yıllarda ne kadar sadeleşmişiz, ne kadar sadece ihtiyacımız olanı almaya, geri dönüştürmeye, israf etmeden kullanmaya başlamışız. Kızım dışarı çıktığımda oyuncak mağazası bile olsa hiç tutturmaz al diye, bugün buna ihtiyacımız yok derim, tamam der. Anneme çok tuhaf geldi, çocuk bu ister falan diyor 🙂 Ama iş sanırım biz anne babaların çocuğa örnek davranışında, bazen “göz alışverişi” yapmak bile yetiyor değil mi :))) Bu arada geçiş döneminizde de kolaylıklar, SriLanka’dan da yazacaksın, bizleri ihmal etmeyeceksin değil mi? 😉

    • Degismeyen Sevgi dedi ki:

      Malesef bazen hem eşimin ailesi, hem de benimkiler bu isteğe SAYGI duymuyorlar! Bazen eşime bile dur demem gerekiyor. Mesela sabah en küçüğü için televizyonu açmış eşimin annesi. Kız sıkılınca aldım, tamamen farklı bir nedenden dolayı ağlamaya başladı! Ondan sonra da olanları sen tahmin et

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s