Mükemmel Olmaya Çalışmayalım

Bazen tüm yaptıklarınız anlamını yitirir. Öyle bir noktaya gelirsiniz hani ben nerdeyim, neler yapıyorum, bu ben miyim gibi sorular beyninizi kemirir durur. Tam da öyle bir zamandayım ben. Yaptığım hiç birşey doğru değil sanki! O kadar çok kişinin, o kadar çok beklentisi var ki benden, bazen haykırmak istiyorum ben mükemmel değilim, hiç de öyle olma çabam yok diye. Geçtiğimiz bir yıl boyunca yaşadığımız küçük Şehirdeki insanları mutlu etmeye çalışmakla geçti. Mesela kıyafet tarzımdan, saç rengimden vb birçok şeyden vazgeçtim belki farkında olarak, belki de olmayarak! Ne elde ettim derseniz. Sadece birkaç kişi ben gidince de irtibatını kesen. Yani elde sıfır da yok eksilerdeyim. 

  
Mesela ben kısa saç sevmeme rağmen sırf eşim istiyor diye, bu sıcakta oldukça gür olan bir ton ağırlığında saç taşıyorum kafamda. İstemediğim bir renkte cabası bu işin. Mesela şimdi eşimin memleketi olan Sri Lanka’dayız. Burada gelenekten, aile bağları falan derken eşimin ailesiyle kalıyoruz. Ben buraya gelirken vazgeçilmezim olan jean pantalonlarımı yanıma almadım. Burada yöresel kıyafetler giyer, yerli gelinler gibi olup da 7 yıldır gözüne bir türlü girememiş olduğum kayınvalidemin gözüne girerim diye planladım herşeyi. Bir kere olmayınca olmuyor. Gözünü sevdiğim geleneksel Memleketimin kayınvalideleri. Yağmurdan kaçarken doluya tutunmak diye buna denir. Elimden geleni yaptığımda, bir baktım ki herkes bir adım fazlasını ister oldu. Yapamayacağım şeyleri beklemeye başladılar benden. Böyle olunca da kimseyi mutlu edememeye başladım, Çocuklarım ve eşim de dahil! 

Ev okulu yaptığımız halde kimse benim planlarıma ayak uydurmak istemeye başladı, çocuklar fazlaca yüz bulup kurallarımı hiçe saymaya başladılar falan derken “heyt” deyip seni kararlar almaya çalışıyorum. 

Ilki de kim ne derse desin taviz vermeyeceğim kendimden! Ben buyum arkadaş, isteyen sever isteyen sevmez. 

Türkiye’ye döner dönmez ilk yapacağım şey saçlarımı kesip boyamak. 

Odelia’yı okula yazdırmak. Bazen herşey kontrolden çıkar değil mi? Ev okulu da bunlardan birisi.

  
Bu hamileliğinin tadını pek çıkaramadım. Bol bol tadını çıkaracağım. 

Bebelerle daha fazla ilgilenip, bu arada da sınırları aşmayacağım! Bazı kurallar diyelim. Özgürlük iyi birşey ama kararında olunca iyi. 

Tek yapabildiğim iki şey üzerinde yoğunlaşacağım. Okumak ve yazmak. Kendimi geliştirmeye çalışacağım. Bu arada da buraya bolca yazıp dert yanacağım. Bakarsınız belki kitap bile yazarım. İlk kitap tutmaz, ikincisini yazarım belki o da tutmaz üçüncüsünü yazarım… 😬💃

Ama ne olursa olsun mutlu olmaya bakacağım. Şunu anladım ki ben mutlu olmazsam, hiç kimseyi mutlu edemem. 

Mutlu ben=mutlu çocuklar= mutlu eş

Gerisi fasa fiso!

Mükemmel Olmaya Çalışmayalım” üzerine 2 yorum

  1. Ogrenen Anne dedi ki:

    2 gün önce saçımı kestirmekle başladım ben de, aynen senin gibi kararlar aldım ve ben de memleketim olan almanyaya döner dönmez başlayacağım bunları uygulamaya. Çok mutsuzum ve ipin ucunu kaçırmayayım diye zorlar koşturur dururken çevremdeki herkesle ilişkim sallanıyor, 2 yaşındaki kızım bile başıma çıkıyor. Olmaz. Ben de insanım!
    Bol şans..

    • Degismeyen Sevgi dedi ki:

      Bizde ki durum da pek farksız hani! Ben hala bekliyorum saçları kestirmek için! Bitlendikte! BAhanem hazır yani şimdi =)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s